Πέμπτη, 20 Μαΐου 2010

Κάποτε...

Κ Α Π Ο Τ Ε. . . . .ΣΗΜΕΡΑ..
ο χρόνος είχε τέσσερις εποχέςέχει δύο
δουλεύαμε οκτώ ώρεςέχουμε χάσει το μέτρημα
είχαμε χρόνο να πάμε για καφέ με τους φίλους μαςτα λέμε μέσω MSN και Skype
είχαμε τις πόρτες των σπιτιών ανοικτές, όπως και τις καρδιές μαςκλειδαμπαρωνόμαστε, βάζουμε συναγερμούς και έχουμε και 5-6 λυκόσκυλα για να μην αφήσουμε κανέναν να μας πλησιάσει. Είτε είναι καλός, είτε κακός.
πίναμε νερό της βρύσης και ήμασταν μια χαράπίνουμε εμφιαλωμένο και...αρρωσταίνουμε
παίζαμε με τους φίλους μας ποδόσφαιρο στις αλάνεςπαίζουμε ποδόσφαιρο στο Playstation
είχαμε 2 τηλεοπτικά κανάλια και πάντα βρίσκαμε κάτι ενδιαφέρον να δούμεέχουμε 100 κανάλια και δεν μας αρέσει κανένα πρόγραμμα
κυκλοφορούσαμε με ταπεινά αυτοκίνητα 1000 κυβικών και ήμασταν χαρούμενοικυκλοφορούμε με τζιπ 2000 κυβικών και στεναχωριόμαστε που δεν έχουμε τζιπ... 3000 κυβικών
είχαμε χρόνο για τον εαυτό μαςδεν έχουμε χρόνο για κανένα....
η σκληρή δουλειά ήταν ιδανικόείναι μαλακία
λέγαμε καλημέρα σε ένα περαστικό και τον ρωτούσαμε για την τάδε οδόμας τa λέει ο navigator
ζούσαμε σε σπίτι 65 τετραγωνικών και...ήμασταν ευτυχισμένοιζούμε σε σπίτια 120 τετραγωνικών και δεν χωράμε μέσα...
είχαμε χρόνο να κοιτάξουμε τον ουρανό, να δούμε το χρώμα του, να ακούσουμε το κελάϊδισμα των πουλιών, να νιώσουμε την ευωδιά του βρεγμένου χώματοςτα βλέπουμε στην τηλεόραση
ζητάγαμε συγγνώμη από κοντάτο λέμε και με SMS
αγοράζαμε ένα παντελόνι και το είχαμε για δύο χρόνιατώρα το έχουμε δύο μήνες και μετά παίρνουμε άλλο
τα περιοδικά έπαιρναν συνέντευξη από ανθρώπους σα το Σεφέρηπαίρνουν από τον Καρβέλα
ξυπνάγαμε πρωί πρωί την Κυριακή για να πάμε στην εκκλησίαδεν πάμε γιατί είναι...μπανάλ και γιατί οι παπάδες γίνανε μεσίτες και επιχειρηματίες
μαζευόμασταν όλη η οικογένεια γύρω από το κυριακάτικο τραπέζι και αισθανόμασταν ενωμένοι και ευτυχισμένοι.έχει ο καθένας το δικό του δωμάτιο και δεν βρισκόμαστε μαζί στο τραπέζι ποτέ...
οι τραγουδίστριες τραγουδούσαν με τη φωνήτραγουδούν με κάτι άλλο.
ντοκουμέντο ήταν μια επιστημονική ανακάλυψηντοκουμέντο είναι ένα ερασιτεχνικό βίντεο που δείχνει δύο οπαδούς ομάδων να ανοίγουν ο ένας το κεφάλι του άλλου
είχαμε το θάρρος και τη λεβεντιά να λέμε «Έκανα λάθος».Λέμε «Αυτός φταίει»...
Τα παιδιά έβλέπαν στην τηλεόραση κινούμενα σχέδια με τον Μίκυ Μάους, τον Σεραφίνο, τον Τιραμόλαβλέπουν τους Power Rangers και τους Monsters με όπλα και χειροβομβίδες να σκοτώνουν και να ξεκοιλιάζουν...τους κακούς.
νοιαζόμασταν για το γείτονατσατιζόμαστε αν αγοράσει καλύτερη τηλεόραση από εμάς.
Ζούσαμε με ένα μισθόζούμε με τους μισθούς που ΘΑ πάρουμε
Κάποτε περνάγαμε υπέροχα στο ταβερνάκι της γειτονιάς, με κρασάκι, τραγούδι και κουτσομπολιόμιζεριάζουμε σε ακριβά εστιατόρια..
τα δανεικά τα έδινε ο αδελφόςμας δανείζουν οι τράπεζες
δουλεύαμε για να ζήσουμεζούμε για να δουλεύουμε
δεν είχαμε φράγκο στην τσέπη, μα ήμασταν τόσο, μα τόσο αισιόδοξοι, ακόμη κι ευτυχισμένοι!έχουμε τα πάντα και τρωγόμαστε με τα ρούχα μας...
Αυτό το «Κάποτε», το έλεγαν Ζωή....
Pin It

2 σχόλια:

  1. Ας το σκεφτούμε λοιπόν, και η τωρινή κρίση να μας βάλει λίγο μυαλό! Τα πολλά και τα ακριβά δεν κάνουν την ζωή μας απαραίτητα καλύτερη!
    Η ζωντανή επαφή με τον άνθρωπο την κάνει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ας αρπαξουμε την ευκαιρια
    θελει αρετη και τολμη
    η Ελευθερια!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...